ออมได้อ่าน forward mail มุมมองจากประสบการณ์บุญคลี ปลั่งศิริ อ่านแล้วรู้สึกดีจังเลย เอามาแบ่งปันให้เพื่อนๆอ่านค่ะ ยิ่งในตอนนี้องค์กรและสังคมกดดันเรามากขึ้นทุกที มีประโยคสอนใจที่พ่อของออมพร่ำสอนไว้ ออมจำจนขึ้นใจเลยหล่ะ ชีวิตไม่สิ้น ก็ดิ้นไป ชีวิตไม่ดิ้น ก็สิ้นใจ มาร่วมกันฮึดสู้อีกครั้งเถอะค่ะ

มุมมองจากประสบการณ์บุญคลี ปลั่งศิริ

สรุปสาระสำคัญจากหนังสือมุมมองจากประสบการณ์ บุญคลี ปลั่งศิริ
มุมมองด้านการบริหาร สิ่งที่ “CEO” ต้องมี
1. รู้จักธุรกิจอย่างดี ต้องบอกรายได้ รายจ่าย โครงสร้างของธุรกิจทั้งหมดได้
2. มีความรู้ด้านการเงิน
3. สร้าง Teamwork ได้ ซึ่งคำว่า Teamwork หมายถึง “Team” กับ “Work” ไม่ใช่ พรรคพวก
4. มีความเร็วถ้าผมไม่ใส่สปีด 100 ข้างล่างจะได้ไม่ถึง 50 ถ้าผมสปีดแค่ 50 ข้างล่างก็จะได้แค่ 30”
5. ต้องมี EQ (วุฒิภาวะทางอารมณ์) เพราะไม่มีทางได้ทุกอย่างเต็มร้อย อาจได้แค่ 50-60%
6. ต้อง คิดและ ตัดสินใจ” “ถ้ามีอะไรที่ต้องตัดสินใจ แล้วยังมีทางเลือกเดียว ผมจะยังไม่หยุดคิด เพราะทุกอย่างมีทางเลือกมากกว่าหนึ่งทางเสมอ

องค์กรต้องมีคน 2 พันธุ์ คือ พวกชอบคิด และพวกชอบทำ และองค์กรต้องให้ความสำคัญกับคนทั้ง 2 ประเภทด้วยความเป็นธรรม เห็นคุณค่าเท่ากันผมจะชอบมากเวลาที่ลูกน้องเรียนรู้ได้เร็ว โดยเฉพาะการเรียนรู้อะไรที่ไม่ได้อยู่ในสายงานของตัวเอง ความเร็วในการเรียนรู้ เป็นตัววัดที่สำคัญว่าคนนั้นจะเติบโตในองค์กรได้หรือไม่
ผู้บริหารต้องตื่นกลัว ต้อง พารานอยด์ถ้าไม่มีตรงนี้ เราจะอยู่ใน Economy of Speed ลำบาก

องค์กรที่มีความสุขกับการเติบโต จะไม่ค่อย Sensitive กับต้นทุน แต่ไม่เกิน 2 ปี จะถูกบีบด้วยต้นทุนแรงมาก
การเปลี่ยนแปลงในองค์กร ต้องเริ่มที่โครงสร้าง (Rock the boat) เพราะเป็นสิ่งที่จับต้องได้ ถ้าทำตามตำราด้วยการใช้วิธีเขียน Vision แล้วค่อยไปทำรายละเอียดเพื่อกำหนดทิศทาง แล้วถ่ายทอดให้พนักงาน จะเปลี่ยนแปลงได้ช้าถ้าไม่มีการวัดผล ก็จะไม่มีการจัดการการทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง ต้องทำให้เกิด Dissatisfaction คือ ต้องไม่พอใจสิ่งใดนาน ๆ

มุมมองด้านการตลาด / การขาย
เราอยากให้ Call Center ของ AIS เป็นอะไรที่โทรเข้ามาแล้ว เขาได้มากกว่าบริการที่เรามีอยู่ ได้มากกว่าสิ่งที่เขาคาดคิด ถ้าเราสร้าง Surprise ให้เขาได้ ก็จะเกิดความประทับใจตามมา

ถ้าท่านอยู่ในองค์กรใด และคิดว่าเราอยู่ได้โดยไม่ต้องเปลี่ยนแปลง ผมขอเตือนว่าท่านกำลัง เชื้อเชิญคู่แข่งให้เข้ามา
กลยุทธ์ที่ดีต้องเป็นสิ่งที่คู่แข่งไม่สามารถตามทันได้ระยะเวลาอันสั้น ยกตัวอย่างการแข่งขันที่ใช้กลยุทธ์ด้านราคา คู่แข่งจะตามทันได้ภายในวันเดียว แต่ถ้าใช้ความพึงพอใจองลูกค้า คู่แข่งจะตามได้ยาก

การใช้งบการตลาดแบบ Flexible Budget คือ จะไม่ดูตัวเลขว่าเป็นเท่าไร แต่ดูว่าต้องไม่เกิน 5% ของยอดขาย เป็นต้น ในการแข่งขันทางธุรกิจ เราต้องสร้างเกมใหม่ ๆ ขึ้นมา เช่น โทรศัพท์เคลื่อนที่เมื่อ 10 ปีก่อนจะใช้เทคโนโลยีเป็นตัวนำ จากนั้นก็เปลี่ยนมาบอกว่ามีเครือข่ายคลอบคลุมทั่วประเทศ จากนั้นจึงหันมาเน้นในเรื่องคุณภาพ เป็นบริการต้องดี ต้องยิ้มแย้มแจ่มใส ไม่พูดถึงเรื่องเครือข่ายอีกแล้ว

ทฤษฎีการทำธุรกิจ มีอยู่ 3 อย่าง คือ
1. ต้องเลือกระหว่าง Hi-end กับ Low-end อย่าทำ Low-end เพราะคิดว่าวันหนึ่งข้างหน้าจะเป็น Hi-end
2. อย่าทำธุรกิจที่ In – between คือ การวางตำแหน่งของเรา ต้องไม่อยู่ตรงกลาง ไม่ต่ำไปเลยก็ต้องสูงเลย
3. ต้องลดราคาวันที่มันกำลังโต ถ้าลดราคาวันที่มันไม่โต ก็คือตาย

มุมมองด้านการบริหารงานบุคคล
ผมอยากเห็นคนได้ Bonus 1 เดือน กับ 8 เดือน ไม่ใช่มีแค่ 3 กับ 4 เดือน เพราะถ้ายังไม่มีน้อยสุดกับมากสุด แสดงให้เห็นว่าคุณยังไม่สามารถแยกแยะ Good กับ Excellent ได้ ถ้าคุณแยกไม่ได้และไม่เห็นความแตกต่าง อย่าหวังว่าเขาจะพยายามทำจาก Good เป็น Excellent บริษัทก็จะเสียเงิน Bonus ไปเปล่า ๆ

ธรรมชาติของคน ถ้าได้ Bonus 1 เดือนก็มีความสุขแล้วถ้าคนที่ไม่ทำงานไม่ได้อะไรเลย แต่ถึงแม้ได้ Bonus 5 เดือน ก็จะไม่มีความสุขอยู่ดี ถ้าคนไม่ทำงานได้ Bonus 4.5 เดือน
การสร้าง Learning Organization มี 3 เรื่อง คือ
1. การพยายาม Encourage ทุกคนให้แสดงหรือเสนอความเห็น ลดการ Discourage ลง แม้ลูกน้องพูดอะไรที่ไม่เข้าทาง
2. ต้อง Openness ต้องใจกว้างที่จะรับฟังความคิดเห็น แม้ตัดสินใจไปแล้ว ถ้ามีคนทักท้วง เห็นว่าไม่ดี ก็ต้องพร้อมแก้ไข
3. สนับสนุนการคิดสร้างสรรค์ เชื่อหรือไม่ว่า เรื่องความคิดสร้างสรรค์ มักมาจากคนที่อยู่นอกสายงาน หรือ นอก Line”
4. ต้องเปิดโอกาสให้เขาได้ทำงาน (Empower)

ผมทำงานมา 25 – 26 ปี พบว่ายิ่งต้องอ่านหนังสือมากขึ้นเรื่อย ๆ อ่านมากกว่าที่เคยเรียนในมหาวิทยาลัยทั้งหมด และเป็นการอ่านโดยไม่มีอาจารย์สอนเลย”“ผมรู้สึกหงุดหงิดเวลาลูกน้องบ่นว่าบริษัทไม่เคยสอนเขา แสดงว่าเราต้องสอนก่อนจึงจะทำได้ ไม่ชอบเรียนรู้ด้วยตนเอง
ปัจจัยที่ส่งเสริมให้คนเรียนรู้
1. แรงผลักดันในตัวเอง
2. ต้องถูกวัดและตรวจสอบ
3. เมื่อถูกวัด ก็ต้องมีแรงจูงใจ ซึ่งไม่ใช่เรื่องเงินอย่างเดียว แต่รวมถึงลาภ ยศ ขวัญกำลังใจ
ถ้ายังลงโทษคนเลวไม่ได้ ต้องให้รางวัลคนดีไว้ก่อน ถ้าไม่ลงโทษคนเลว และไม่ให้รางวัลคนดีด้วย คนดีจะหนีจากองค์กร

ข้อคิดจาก Peter Senge
การลดค่าใช้จ่ายเพื่อรักษาสถานภาพทางการเงิน โดยไม่ยอมกระทั่งการลงทุน ไม่ยอมพัฒนาบุคลากร ก็ทำให้บริษัทเดินต่อไปไม่ได้ อย่างนี้เรียกว่าสามารถ Financial Restructuring ได้ แต่ไม่สามารถดำเนินธุรกิจต่อไปได้

 

 

Advertisements

คนเก่งจริง ไม่เรื่องมาก คนฉลาดจริงไม่มากเรื่อง  

โดย วินทร์ เลียววาริณ.  

วันแรกที่เข้าเรียนในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย
ผมพบเรื่องอัศจรรย์อย่างหนึ่ง เมื่อรุ่นพี่บางคนบอกว่า การอดนอนเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการ เรียนในคณะนี้
วันสุดท้ายในคณะนี้ ผมพบว่า ตั้งแต่เรียนมาห้าปี ไม่เคยต้องอดนอนเลย  ยกเว้นเมื่อต้องทำ งานกลุ่ม
ทั้งนี้มิใช่เพราะผมทำงานเร็วกว่าคน อื่น … แต่เพราะผมไม่เชื่อในทัศนคติ นั้น จึงพยายามพิสูจน์ว่ามันไม่ จริง และพบว่าการวางแผนที่ดีแก้ปัญหา ได้ทั้งหมด
แม้แต่การสร้างสรรค์งานศิลปะ..ที่น่า ขันก็คือ น้อยคนที่อดนอนได้คะแนนดีผมเป็น มนุษย์เงินเดือนมานานร่วมสามสิบปี..   ห้าปีในนั้นผมทำงานในต่าง ประเทศ .. เมื่อกลับมาเมืองไทย ผมพบเรื่อง อัศจรรย์อีกเรื่องหนึ่ง นั่นคือหลายคนมองการก้าว เท้าออกจากสำนักงานตรงเวลา  

 ‘ เป็นเรื่องประหลาดที่สุดในโลก

ผมรู้ความ จริงภายหลังว่า … คนจำนวนมากไม่ยอมออกจากสำนัก งานตรงเวลาเพื่อแสดงให้เจ้านายเห็น ว่า     ตนเองขยันขันแข็ง ยิ่งอยู่ดึก ยิ่งเป็นพนักงาน ตัวอย่าง เสียสละเพื่อ องค์กร   น่ายกย่องชม เชย บ่อยครั้งมีผลถึงการได้รับโบนัสตอนท้าย ปี..เนื่องจากเจ้านายมักเห็นหน้าเห็น ตาใครคนนั้น หลังเวลาเลิกงานแล้วเสมอ หาก ไม่เคยทำงานในต่างประเทศมาก่อน ผมอาจเข้าร่วมวง ไพบูลย์  

มาสายกลับ ดึก  

ด้วย แต่หลายปีในชีวิตการทำงานใน ประเทศที่มีประสิทธิภาพในการจัดการที่สุด..ทำให้เห็นค่าเวลาทุกนาทีใน ชีวิต ผมกลับมองว่า คนที่อยู่ดึกเป็นประจำคือพวกไร้ ประสิทธิภาพ ไม่สามารถทำงานให้เสร็จทันเวลา ….จึง ต้องอยู่ดึก ยิ่งทำงานมากชั่วโมงยิ่งแสดงถึงการทำงาน โดยไม่มีการวางแผน ไม่มองภาพรวม ลองคิดดูการ อยู่ดึกเพื่อทำงานพิเศษหนึ่งคืนหมายถึง ค่าไฟฟ้าที่เพิ่มขึ้น เครื่องปรับอากาศทำงานมากขึ้น ค่า ทะนุบำรุงสูงขึ้น ผลกระทบต่อคนทำงานคือพักผ่อนน้อยกว่าที่ ควรเป็น ยิ่งอยู่ดึก ประสิทธิภาพของงานในวันถัดไป ยิ่งตกต่ำลง มือกระบี่ชั้นหนึ่งในแผ่นดินมองท่วงทีของศัตรูอย่าง ระวัง ตวัดกระบี่ในมือเพียงฉับเดียว ก็เข่นฆ่าฝ่ายตรงข้าม มือกระบี่ชั้นรองต้องประกระบี่ดังโคร้งเคร้งนานนับ ชั่วโมง ราวกับอยากบอกโลกว่า ….ข้าก็ใช้กระบี่นะโว้ย โลก รับรู้ แต่คมกระบี่ก็บิ่น ต้องเสียเวลาลับกระบี่อีกหลายวัน งานดีอย่างเดียวไม่พอ ต้องตรงเวลา ด้วย งานดีไม่มีทางเกิดขึ้นตามยถากรรม ….หรืออารมณ์ขึ้น ลง ไปจนถึงความหนาแน่นรัดกุมของ กฎเกณฑ์ ตอกบัตร ปริมาณเวลาในการทำงานชิ้น หนึ่ง ไม่ได้เป็นสัดส่วนกับคุณภาพของผล งานเสมอไป บ่อยครั้งเป็นปฏิภาคกัน ….หลาย ครั้งงานที่ให้เวลาน้อย  กลับออกมาดีกว่างานที่ให้เวลา มาก

คนเก่งจริงไม่เรื่องมาก คนฉลาดจริงไม่มาก เรื่อง

ทำงานเสร็จแล้วก็เลิก! ไม่ต้องรอเทวดาบน สวรรค์วิมานมารับรู้

เพราะถึงเวลานั้นเทวดาก็กลับบ้านไป นาน แล้ว..

 

 

 

ชนะโทรไปบริษัทนี้เป็นหนที่สองในรอบสัปดาห์นี้
บริษัทนี้เป็นลูกค้ารายใหม่ที่เขากำลังติดตามเรื่องอยู่
เสียงของโอเปอร์เรเตอร์ซึ่งรับสายด้วยเสียงที่เป็นมิตร
และอ่อนโยนกล่าวว่า
สวัสดีคะบริษัทเอบีซีอิงค์ ยินดีต้อนรับคะ
คุณชนะกล่าวว่า ผมขอเรียนสายกับคุณสมจิต
ผู้อำนวยการฝ่ายทรัพยากรมนุษย์หน่อยครับ ”
โอเปอร์เรเตอร์กล่าวทักขึ้นมาว่า นั่นคุณชนะใช่ไหมคะ”
ชนะรู้สึกแปลกใจความสามารถในการจดจำเสียงของพนักงานคนนี้ได้
เขากล่าวตอบด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความประทับใจ
ใช่แล้วครับ ขอบคุณที่จำได้ครับ เธอกล่าวว่า
ยินดีคะ ดิฉันจะโอนสายให้นะคะ
หลังจากที่ชนะสนทนาเรื่องงานกับสมจิตจบ
ชนะจึงถามสมจิตขึ้นมาว่า คุณสมจิต ผมขอชม
พนักงานรับโทรศัพท์ของคุณหน่อยครับ
เธอเก่งจริงๆเลยที่จำเสียงผมได้
เป็นการให้บริการที่เกินความคาดหวังของผมจริงๆเลยครับ
ผมเองไม่ได้เป็นลูกค้าประจำ และก็ไม่ได้โทรมาบ่อยๆ
ขนาดที่เธอจะจำเสียงผมได้ด้วย เธอมีเคล็ดลับอะไรครับ ”
สมจิตพูดว่า เธอชื่อเรณูคะ เธอได้รับคำชมอย่างนี้บ่อยๆ
หากคุณฟังเรื่องของเธอมากขึ้นกว่านี้คุณจะยิ่งประทับใจ
สนใจฟังไหมละคะ” ชนะรีบกล่าวตอบด้วยความกระตือรือร้นว่า
สนใจสิครับ ช่วยกรุณาเล่าให้ฟังหน่อยครับ
สมจิตเริ่มต้นเล่าอย่างอารมณ์ดี คุณเรณูเธอตาบอดคะ
เธอจึงต้องอาศัยการฟังเพียงอย่างเดียว
ทำให้เธอสามารถจดจำชื่อคนได้ดี
เธออาศัยอยู่ที่สมุทรปราการและมาทำงานที่ออฟฟิศนี่
ซึ่งอยู่แถวดอนเมือง ซึ่งถือว่าไกลมากโดยเฉพาะสำหรับเธอ
ซึ่งต้องเดินทางโดยรถเมล์เหมือนคนปกติ
ส่วนใหญ่ก็จะมีคนตาดีอย่างพวกเราที่คอยช่วยดูสายรถเมล์
และส่งเธอขึ้นรถให้ เธอไม่เคยมาสายเลย
และก็ไม่เคยเรียกร้องขอรถรับส่งแต่อย่างใด
ไม่เหมือนพนักงานปกติของพวกเราหลายคน
ตอนที่เราย้ายสำนักงานจากในเมือง ต้องขอรถรับส่งให้ด้วย
แถมหลายๆคนที่มีรถส่วนตัวก็ยังมาทำงานสาย
พร้อมกับเหตุผลสารพัด คิดแล้วอายแทนคนตาดีเลยคะ ”
เธอหยุดเว้นจังหวะสักครู่ก่อนจะเล่าต่อว่า
คุณเรณูมีทัศนคติที่ดีมากๆกับงานของเธอ
เธอเคยเล่าให้ดิฉันฟังว่าสำหรับเธอแล้ว
การรับโทรศัพท์ไม่ใช่งานแต่มันคือชีวิต
เงินเดือนที่บริษัทให้กับเธอ ทำให้เธอสามารถเลี้ยงตัวเอง
และครอบครัวได้อย่างดี นอกจากนี้เธอยังมีเงินเหลือกว่าครึ่งสะสมไว้อีก
ที่จริงแล้วเพื่อนคนตาดีหลายคนเคยหยิบยืมจากเธอในยามฉุกเฉิน
คุณเรณูกล่าวว่าบริษัทเรา เพื่อนร่วมงาน ลูกค้า และสังคมมอบโอกาส
ให้เธอได้พิสูจน์ว่าเธอมีคุณค่าและสามารถมีส่วนร่วมสร้างสรรค์ประโยชน์
ให้กับสังคมได้ เธอบอกว่าเธอพยายามทำงานของเธออย่างสุดความสามารถ
ซึ่งรวมทั้งพยายามจำชื่อของผู้ที่โทรเข้ามาด้วย
เธอบอกว่าทุกคืนก่อนเข้านอน เธออยากรีบนอนไวๆ
เพื่อจะได้รีบตื่นขึ้นมาทำงาน เธออดใจรอจะมาทำงานไม่ไหว
แหมอย่าหาว่าดิฉันบ่นเลยคะ แต่พวกตาดีๆอย่างพวกเรากลับภาวนา
ให้ถึงวันหยุดเร็วๆเสียนี่กระไร” สมจิตจบเรื่องด้วยเสียงหัวเราะเบาๆ
อย่างคนอารมณ์ดี
เมื่อชนะมาเล่าเรื่องนี้ให้กับผมฟังในรถระหว่างที่เราเดินทางไปพบลูกค้าที่นวนคร
ผมจึงเสริมความเห็นของผมไปว่า เราน่าจะเล่าเรื่องนี้ให้คนที่มาเข้าอบรม
กับเราฟังบ้างนะ บ่อยครั้งเรามักจะได้ยินคนบ่นว่างานหนัก
หรือไม่ก็ปัญหาเรื่องงานมีมาก สิ่งที่คุณเรณูมีแตกต่างกับเรา
ไม่ใช่ว่าเธอตาบอดหรอกครับ ความจริงพวกเราต่างหากที่บอด
เราทัศนคติบอดไงละ เราได้รับสิทธประโยชน์ต่างๆมากมาย
จากนายจ้างจนเคยชินกระทั่งมองไม่เห็นคุณค่าของสิ่งเหล่านั้น
ยิ่งนานวันเรายิ่งเรียกร้องมากขึ้นโดยเฉพาะช่วงปลายปีแบบนี้
ในขณะที่คุณเรณูกลับมองแตกต่างกับเราอย่างสิ้นเชิง
บางคนเบื่องานจนอยากลาออกไปอยู่กับบ้านเฉยๆ
มัน ทำให้ผมนึกถึงคำพูดของ Dr. Denis Waitley
ผู้แต่งหนังสือขายดีชื่อ ‘The psychology of winning’
เขายกรายงานวิจัยในอเมริกาที่บอกว่าผู้เกษียณอายุออกจากงานไป
โดยไม่มีภาระกิจอะไรทำมีอายุเฉลี่ยเพียงแค่เจ็ดปีเท่านั้น
พวกเขาตายเพราะความรู้สึกด้อยคุณค่า
หรือภาษาชาวบ้านเรียกว่าเฉาตายนั่นเองครับ
เราบางคนมีโอกาสได้ทำงานในสิ่งที่ตนเองรัก
ในขณะที่คนจำนวนมากไม่มีโอกาสอย่างนั้น
อย่างไรก็ตามเรามีสิทธิที่จะเปลี่ยนมุมมองโดยหันมารัก
และหลงไหลในสิ่งที่เราทำได้ โดยไม่ต้องรอให้ตาบอดแบบคุณเรณูก็ได้ ”

 

ข้อแนะนำในการดำเนินชีวิต

1. ระลึกเสมอว่า การจะได้พบความรักและความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ก็ต้องประสบกับความเสี่ยงอัน   

   

มหาศาลดุจกัน

Rs

        3.1 เคารพตนเอง Respect for self

 

        3.2 เคารพผู้อื่น  Respect for others

 

        3.3 รับผิดชอบต่อการกระทำของตน Responsibility for all your actions

 

แต่อย่าปล่อยให้คุณค่าของคุณหลุดลอยจากไป

10. จงระลึกไว้ว่า บางครั้งความเงียบก็เป็นคำตอบที่ดีที่สุด

11. จงดำเนินชีวิตด้วยความซื่อสัตย์สุจริต เพื่อที่ว่าเมื่อคุณสูงวัยขึ้นและคิดหวนกลับมาคุณจะสามารถมี

ความสุขกับสิ่งที่ได้ทำลงไปได้อีกครั้ง

12. บรรยากาศอันอบอุ่นในครอบครัวเป็นพื้นฐานสำคัญของชีวิต

13. เมื่อเกิดขัดใจกับคนที่คุณรัก ให้หยุดไว้แค่เรื่องปัจจุบัน อย่าขุดคุ้ยเรื่องในอดีต

14. จงแบ่งปันความรู้ เพื่อเป็นหนทางก้าวสู่ความเป็นอมตะ

15. จงสุภาพกับโลกใบนี้

16. จงหาโอกาสท่องเที่ยวไปยังสถานที่ต่าง ๆ ที่คุณไม่เคยไป อย่างน้อยก็ปีละครั้ง

17. จำไว้ว่า ความสัมพันธ์ที่ดีที่สุด คือความรักมิใช่ความใคร่

18. จงตัดสินความสำเร็จของตนด้วยสิ่งที่ต้องเสียสละ

19. จงเข้าใกล้ความรักด้วยการปล่อยวาง

เมลล์นี้ มีพี่ชายทีแสนดี ที่ CPAC เค้าส่งมาให้กำลังใจและให้แง่คิดดีๆน่ะค่ะ ออมก็เลยเอามาฝากต่อให้เพื่อนๆ เผื่อว่าคนไหนกำลังท้อจะได้มีแรงฮึดต่อสู้กับมันใหม่อีกครั้ง เหมือนออมค่ะ

ขอบคุณอีกครั้งสำหรับทุกๆกำลังใจดีๆที่มีให้ ออม เสมอต้นเสมอปลายนะคะ….งั้นลองมาอ่านดูกันดีกว่าค่ะ….

 

มองที่ปัญหา หรือ มองที่ทางออก

 

เรื่องแรก

อเมริกาส่งนักบินไปในอวกาศเจอปัญหาปากกาเขียนไม่ออก

นักวิทยาศาสตร์ระดมปัญญาเพื่อประดิษฐ์ปากกา

ที่สามารถเขียนในภาวะไร้แรงโน้มถ่วงได้

ต้องทุ่มเงินหลายร้อยล้านเหรียญและใช้เวลาไปหลายปี

ในที่สุดได้ปากกาที่สามารถเขียนได้ทุกพื้นผิว

แม้ใต้น้ำก้อเขียนได้

ถือว่าประสบความสำเร็จอย่างใหญ่หลวง

แต่นักบินอวกาศรัสเซีย ประสบปัญหาเดียวกัน

ใช้ดินสอเขียนแทนปากกา

*******************************

เรื่องที่สอง

โรงงานผลิตสบู่ในญี่ปุ่นประสบปัญหา

เมื่อส่งสินค้าไปแล้วลูกค้าบ่นเรื่องบางกล่องไม่มีสบู่ เป็นกล่องเปล่าๆ

ทางโรงงานติดตั้งเครื่อง X-Ray เพื่อตรวจสอบ

ใช้เงินลงทุนไปหลายล้านเยน กล่องไหนไม่มีสบู่ก้อตรวจจับได้

ทำให้สามารถส่งสบู่ที่ไม่มีกล่องเปล่าอีก

แต่โรงงานเล็กๆ อีกโรงประสบปัญหาเดียวกัน

ช่างคุมงานใช้พัดลมตัวใหญ่ๆ เป่าลมบนสายพาน

กล่องเปล่าก็ปลิวออกไป

******************************

คนเราเวลาประสบปัญหา ส่วนมากมักคิดแต่จะแก้ปัญหา

ทุ่มกำลังสติปัญญาและทุ่มเทเวลาเพื่อแก้ปัญหานั้น

ถ้าคุณเปลี่ยนเป็นมองที่ทางออก

ปัญหาและอุปสรรคทั้งหลายดูจะกลายเป็นเรื่องจ้อยไปเลย

******************************

เมื่อคุณเจอปัญหา ลองเปลี่ยนวิธีคิด

แล้วคุณจะประหลาดใจ

 

เขาเดินเข้าห้องเรียนมาพร้อมด้วยของสองสามอย่างบรรจุอยู่ในกระเป๋าคู่ใจ
เมื่อได้เวลาเรียน เขาหยิบเหยือกแก้วขนาดใหญ่ขึ้นมา
แล้วใส่ ลูกเทนนิสลงไปจนเต็ม
พวกคุณคิดว่าเหยือกเต็มหรือยัง ?” เขาหันไปถามนักศึกษาปริญญาโท
แต่ละคนมีสีหน้าตาครุ่นคิดว่าอาจารย์หนุ่มคนนี้จะมาไม้ไหนก่อนจะตอบพร้อมกัน
เต็มแล้ว…”
เขายิ้มไม่พูดอะไรต่อหันไปเปิดกระเป๋าเอกสารคู่ใจ
หยิบกระป๋องใส่กรวดออกมาแล้วเทกรวดเม็ดเล็กๆ
จำนวนมากลงไปในเหยือกพร้อมกับเขย่าเหยือกเบาๆ
กรวดเลื่อนไหลลงไปอยู่ระหว่างลูกเทนนิสอัดจนแน่นเหยือก
เขาหันไปถามนักศึกษาอีกเหยือกเต็มหรือยัง ?”
นักศึกษามองดูอยู่พักหนึ่งก่อนจะหันมาตอบเต็มแล้ว…”
เขายังยิ้มเช่นเดิม หันไปเปิดกระเป๋าหยิบเอาถุงทรายใบย่อมขึ้นมา
และเททรายจำนวนไม่น้อยใส่ลงไปในเหยือก เม็ดทราย
ไหลลงไปตามช่องว่างระหว่างกรวดกับลูกเทนนิสได้อย่างง่ายดาย
เขาเทจนทรายหมดถุง เขย่าเหยือกจนเม็ดทรายอัดแน่นจนแทบล้นเหยือก
เขาหันไปถามนักศึกษาอีกครั้ง   “เหยือกเต็มหรือยัง” ?
เพื่อป้องกันการหน้าแตกนักศึกษาปริญญาโทเหล่านั้นหันมามองหน้ากัน
ปรึกษากันอยู่นาน หลายคนเดินก้าวเข้ามาก้มๆ
เงยๆ มองเหยือกตรงหน้าอาจารย์หนุ่มอยู่หลายครั้ง
มีการปรึกษาหารือกันเสียงดังไปทั้งห้องเรียน
จวบจนเวลาผ่านไปเกือบห้านาที หัวหน้ากลุ่มนักศึกษาจึงเป็นตัวแทน
เดินเข้ามาตอบอย่างหนักแน่นคราวนี้เต็มแน่นอนครับอาจารย์”
แน่ใจนะ”
แน่ซะยิ่งกว่าแน่อีกครับ”
คราวนี้เขาหยิบ เบียร์สองกระป๋องออกมาจากใต้โต๊ะแล้วเทใส่เหยือกโดยไม่รีรอ
ไม่นานเบียร์ก็ซึมผ่านทรายลงไปจนหมด ทั้งชั้นเรียนหัวเราะฮือฮากันยกใหญ่
เขาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี   “ ไหนพวกคุณบอกว่าเหยือกเต็มแน่ๆไง” เขาพูดพลางยกเหยือกขึ้น
ผมอยากให้พวกคุณจำบทเรียนวันนี้ไว้ เหยือกใบนี้ก็เหมือนชีวิตคนเรา
ลูกเทนนิสเปรียบเหมือนเป็นเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิต
เช่น ครอบครัว คู่ชีวิต การเรียน สุขภาพ ลูก และเพื่อน สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องที่คุณต้องสนใจจริงจัง
สูญเสียไปไม่ได้
เม็ดกรวดเหมือนสิ่งสำคัญรองลงมา เช่น งาน บ้าน รถยนต์
ทรายก็คือเรื่องอื่นๆ ที่เหลือเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่เราจำเป็นต้องทำ แต่เรามักจะหมกมุ่นอยู่กับเรื่องเล็กๆ
น้อยๆ เหล่านี้
เหยือกนี้เปรียบกับชีวิตของคุณ ถ้าคุณใส่ทรายลงไปก่อน คุณจะมัวหมกมุ่นอยู่กับเรื่องเล็กๆน้อยๆ
อยู่ตลอดเวลา ชีวิตเต็มแล้ว… เต็มจนไม่มีที่เหลือให้ใส่กรวด
ไม่มีที่เหลือใส่ให้ลูกเทนนิสแน่นอน”
ชีวิตของคนเราทุกคน ถ้าเราใช้เวลาและปล่อยให้เวลาหมดไปกับเรื่องเล็กๆ
น้อยๆ เราจะไม่มีที่ว่างในชีวิตไว้สำหรับเรื่องสำคัญกว่า

เพราะฉะนั้นในแต่ละวันของชีวิต เราต้องให้ความสนใจกับเรื่องที่ทำให้ตัวเราและครอบครัวมีความสุข
ใช้ชีวิตเล่นกับลูกๆ หาเวลาไปตรวจร่างกาย พาคู่ชีวิตกับลูกไปพักผ่อน

 

สิ่งที่เรียนรู้เมื่ออายุปูนนี้ของ โน๊ตอุดม แต้พานิช 

 

  1. มนุษย์ต้องการสิ่งที่ตนเองไม่มี 
  2. เวลาที่เราวิ่งมารับโทรศัพท์จากที่ไกลๆ เมื่อถึงโทรศัพท์ เสียงมันมักจะหยุด เราจะช้าไป 1 จังหวะเสมอ
  3. ถ้าแอบรักใคร อย่าฝากใครไปบอก บอกด้วยตัวเองจะดีกว่า 
  4. เวลาสั่งอาหารไว้นานแล้วยังไม่ได้สักที ให้พูดว่าไม่เอาจะได้เร็ว
  5. ถ้าเรียกเก็บเงินแล้วไม่มีใครมาเก็บเสียที ให้ลุกขึ้นทำท่าจะกลับทั้งโต๊ะ จะมีพนักง านพุ่งมาทันที
  6. ปลูกต้นลั่นทมไว้หน้าบ้าน ไม่เกี่ยวอะไรกับความทุกข์ระทมของตัวเราเลย
  7. ระวังคนขายโรตี ที่เพิ่งเดินออกมาจากป่าละเมาะ, พุ่มไม้, ซอกตึก อย่าตัดสินใจซื้อจนกว่าเขาจะล้างมือ
  8. ไม่มีสัจจะในร้านตัดเสื้อ
  9. ระวังคนที่แสดงออกว่าเป็นคนดีมากๆ 
  10. อย่าซื้อทุเรียนมาปอกเอง 
  11. หนังสือดี คือห นังสือที่เราชอบอ่าน หนังดีคือ หนังที่เราชอบดู 
  12. อยากให้คนอื่นรู้เรื่องที่เรานินทามากๆ อย่าลืมย้ำบ่อยๆ ว่าอย่าบอกใครนะ 
  13. อย่าทิ้งกระดาษชำระไว้ในชามก๋วยเตี๋ยว คนล้างจะเสียความรู้สึก
  14. เรียกยามว่าซีเคียวรีตี้ การ์ด ยามจะตั้งใจโบกรถ 
  15. อย่าซื้ออะไรที่ต้องเอามาซ่อมต่อ 
  16. รถในเมืองไทยพวงมาลัยอยู่ทางขวา แต่ฝาน้ำมันไม่อยู่ขวาเสมอไป 
  17. ไปเที่ยวต่างจังหวัดกับเพื่อนไม่ต้องเอายาสีฟันไปก็ได้ ยังไงเพื่อนต้องมี 
  18. ตลาด อ.ต.ก. มาจากคำว่า เอเวอรี่ติง เกินราคา
  19. เวลาดูหนังโรง ควรจำว่ากระปุกน้ำอยู่ด้านไหน
  20. ตัดผมวันพุธได้ ไม่บาป 
  21. คนไม่กินเนื้อ ไม่ได้แปลว่าเป็นคนดีเสมอไป
  22. เวลาบ้วนน้ำยาลิสเตอรีนออกจากปาก ให้หลับตาด้วย 
  23. ปูอัด มันทำจากปลา
  24. กินก๋วยเตี๋ยวจากตะเกียบไม้อร่อยกว่า
  25. อย่าไปจ่ายตลาดเวลาหิว เราจะซื้อมาเยอะเกินจำเป็นเสมอ 
  26. ในโลกนี้จะชอบมีคนมาทักอยู่ 2 ประเภทเท่านั้น ประเภทแรก อ้วนขึ้นนะ กับประเภทที่ 2 ผอมลงนะ ไม่มีใครเข้ามาทักว่าปกติดีนี่ไปทำอะไรมา
  27. คนที่เอาหมวกตำรวจ หรือชุดตำรวจแขวนไว้หลังรถมิใช่เพราะบ้านเค้าไม่มีตู้ เค้าไม่ได้ลืม เค้าแค่กลัวคนไม่รู้ว่าเขาทำอาชีพอะไร 
  28. คนที่มีรถทะเบียนเลขเดียวเรียงติดกันหลายๆ ตัว เป็นคนธรรมดาเหมือนกับเรา 
  29. คนที่มีความรู้มากๆ เขามักจะใช้ความรู้ขังจินตนาการ 
  30. ฟู่ฟ่าเดี๋ยวก็วาย เรียบง่ายอยู่ได้นาน 
  31. จงอย่าอิจฉาคนอื่น แต่จงใช้ชีวิตให้คนอื่นอิจฉา
  32. เวลาที่เปิดหนังสือให้เพื่อนดู หน้าที่ตัวเองพูดถึงมักจะหาไม่เจอ 
  33. ขนมและน้ำในโรงหนัง จะแพงกว่าข้างนอก 
  34. ห้องน้ำผู้หญิง ผู้ชายเข้าไปดูเป็นพวกโรคจิต, ห้องน้ำผู้ชาย ผู้หญิงเข้ามาดูเป็นแม่บ้าน 
  35. เวลารถติด เลนอื่นมักไปได้เร็วกว่าเลนเราเสมอ
  36. ถ้าเราขับรถไม่ทันไฟเขียวเป็นคันสุดท้าย ให้คิดว่าเดี๋ยวเราจะได้ไปเป็นคันแรก
  37. ถ้ามีการแนะนำตัวว่า นี่เพื่อนฉัน หมายความว่า แฟนฉัน
  38. ถ้ามีการแนะนำตัวว่า นี่แฟนฉัน หมายความว่า ผัว/เมียฉัน