ช่วงนี้ไม่รู้ออมเป็นอะไร รู้สึกวิ้งๆๆ ไม่ค่อยสบายตัว สบายใจ มา สองสามวันแย้ว เลยพาลมีเรื่องง๊องแง๊งๆๆ กะคนใกล้ตัวเป็นประจำเลย ช่วงนี้ไม่ค่อยจะอยากไปไหน อยากจะนอน นอน แล้วก็นอน เอาแต่นอน เลยไม่แปลกเลยที่ สามสี่ทุ่มโทรมา ออมก็ม่ายรับสาย  ก็ได้แต่ถามตัวเองว่า แล้วจะทำให้เค้ารู้สึกเหนื่อยไปกับเราทำไมกัน จะพยายามเก็บนิสัยที่ไม่ดีๆไว้ (.. ค่อยเอามาใช้ทีหลัง หุหุหุ) ยังไงก็อย่าเพิ่งเบื่อกันก่อนน๊ะ ขอต่อช่วงโปรโมชั่นก่อนนะงับบบบ

 

พฤหัส ที่ 7 สิงหา หลานสาวสุดเลิฟ น้อง สิมิลันน่า ของออมก็จะมาแย้ววว ป่านนี้คงจะโตขึ้นแยะ ป่านนี้คงเป็นฝรั่งดองบ้านนอกไปแล้ว อย่างหนึ่งที่ออมมักจะเห็นจากตัวน้อง คือ เค้าฉลาดเป็นกรด ช่างพูด ช่างถาม น่ารักสุดๆๆๆๆ จากที่ออมพัก ห่างจากบ้านแม่ น้อง สิมิ แค่ 20 กิโล หากหลานไม่มาน้าออมก็ไม่ได้ไปบ้านของ สิมิ เลยยยย เป็นน้าที่ดีมั่กๆๆ ก็แม่ของน้องสิมิ ไม่ค่อยจะว่างน่ะซิ ( เป็นข้ออ้าง ที่แก้ตัวไปได้ แหะๆๆๆ ) เดี๋ยวจะเรารูปหลานรักจ้ำม่ำ มาฝากนะคะ และวันที่ 7 สิงหา นี้ ก็เป็นวันสำคัญ และต้องลุ้นระทึกในความเป็นความตายของออม เว่อร์ไปนิดส์ เอาใจช่วยออมขอให้เจอสิ่งดีๆ ด้วยเถอะ ( พยายามจะไม่คิดก่อนแล้ว แต่ก็อดที่จะกังวลไม่ได้…) สู้ต่อไป