อาทิตย์ที่แล้วนู้น…. ( ประมาณว่านานแล้วค่ะ ) ออมได้ทำ PR ข่าวแจ้งให้สื่อต่างๆ ทราบว่า วันที่ 4  กรกฎา  2551 เราจะมีคุงครูโยคะคนใหม่มาสอน ครั้งแรกที่ออมเห็นหน้าตาของคุงครู ในเวป ยังรู้สึกกลัวๆ เกรงๆ อาจ เพราะเห็นหน้าเค้าเหมือนจะดุๆ แล้วที่สำคัญนะมีลายสักไปทั้งตัวเลย จะไหวเหรอเนี่ยคุงครู  ความคิดที่ตัดสินคนแค่ภายนอกบังเกิดอีกแย้ววว

เมื่อวันอังคารที่ผ่านมาได้มีโอกาสคุยกะคุงครูโยคะ คนใหม่ คุงครูลิซ่า ฮิลล์

 เรื่องแผนการตลาดของโยคะ แรกๆก็เกรงๆไม่กล้าพูดอะไรมาก เพราะเวลาที่ออมพูดอะไรออกไปแต่ละครั้ง คุงครูก็จะใช้ เกินกว่า eyes contact คือ มากกว่าการสบตาเวลาพูด อันนี้เหมือนพี่ท่านจาจ้องเข้าไปข้างในจนถึงตับ กะ ลำไส้ใหญ่ของออมเลยแหละ ออมก็ประหม่ากลัวๆไปเลย ไม่กล้า ทั้งๆที่เตรียมคำถามมามากมายเลย กลายเป็นว่า พูดก็ตะกุกตะกัก พูดไปก็ได้แต่แอบชำเลืองๆดูคุงครู แต่ก็มาคิดดู เอ๊ะ แล้วเราจะกลัวเค้าไปทำไม กลัวเพราะอะไร นั่นซินะ คุงครูก็ไม่ได้จะฆ่าจะแกงเราซักกะหน่อย เอ้า ตั้งสติใหม่ ไม่คิดอะไรมาก ก็เริ่มคุยสบายๆไปเรื่อยๆ เริ่มจากเรื่องทั่วๆไปก่อน ( ถ้าเหมือนนักมวยก็คล้ายกับการคลุกวงนอกก่อน) ปรากกว่าหาทางหยุดบทสนทนาไม่ได้เลย คุงครูน่ารักมากๆๆๆๆๆ ความเป็นกันเอง ง่ายๆ สบายๆ ไม่จุกจิกเรื่องมากเหมือน ……..เลยไม่มีกฏเกณฑ์อะไรมาก ความชวยเหลือที่เราขอนอกเหนือจากเวลาทำงาน คุงครูเต็มใจช่วยทุกอย่างเลย การสอนกว่าหนักกว่าคุงครูคนก่อนๆเพราะเปิดวันนึงตั้ง 3 คอส แน่ะแถมยังอาสาที่จะให้ความรู้เพิ่มเติมที่นอกเหนือจากข้อสัญญา อีกนะ คุงครูบอกว่าเค้าชอบที่ภูเก็ตมาก เพราะที่นี่วัฒนะธรรมอ่อนน้อม เคารพผู้อาวุโส กิริยามารยาทดี ไม่เหมือนที่อเมริกา ที่คุงครูเคยสอน ที่นู่น เค้าจะไม่รู้จักการเคารพอาจารย์ การสำรวมก็ไม่มี แต่ก็ว่าเค้าไม่ได้เนอะ อารยธรรมของบ้านเค้าเป็นอย่างนั้นนี่นาแต่ในสัญญาเราจ้างแค่ 3 เดือน เพราะเรากำหนดคุงครูอีกคนไว้แล้ว แต่พี่หนิงก็กำลังติดต่อคุงครูอุ้มให้ชะลอดำเนินเรื่องของคุงครูคนใหม่ก่อน เห็นลูกศิลย์คุงครูหลายๆๆคน ชมว่าการสอนของคุงครูลิซ่าดีมากๆ ไม่กดดัน สบายๆ ดังนั้นก็อย่าตัดสินใจคนแค่เปลือกนอกเหมือนออมนะคะ บางคนหน้าตาดี แต่ไม่ได้เรื่องก็มีถมเถไป บางคนหน้าตาไม่ดีแต่นิสัยดีมั่กๆๆ ………ใครกัน แหะๆๆๆ

(ขอโทษนะคะคุงครู….ที่ออมเผลอๆๆ คิดไป )

เห็นรองบอกว่าอย่าเพิ่งตายใจไปนะแก ใหม่ๆก็เป็นอย่างนี้กันทุกคนแหละ ประสบการณ์ชีมีเยอะเลยไม่กล้าขัดหรือว่าแย้งอะไรกะชี ทั้งๆที่อยากจะพูด

สัตย์จริงเลยนะคะ เมื่อวานออมตั้งใจแล้วว่าจะไปเล่นโยคะ กะเพื่อนๆ แต่ก็มีประชุม Marketing set up team ค่อนข้างจะหนัก แถมยังมีเรื่องของพวกกองถ่ายหนังเข้ามาเปลี่ยนนู่นเปลี่ยนนี่ วุ่นวายไปหมด ออกจากห้องประชุมก็หกโมงกว่าๆแล้ว ศัตรูตัวสำคัญก็แวะเข้ามาทักทายทันทีทัน ความขี้เกียจก็เลยบังเกิดขึ้นอีกแย้วอ่ะ ลองโทรไปกะจะขอบายหน่อย แต่เค้าก็กำลังเหยียบร้อยสี่สิบตีนผีมา รู้สึกผิดเลย เล่นก็เล่น สักพักเหมือนฟ้าประทานเลย เค้าบอกว่าวันนี้คงไม่ทันแน่เลยยยย อ้าว ทำไมอ่ะพี่ ถามแบบตัดพ้อแต่ว่าน้ำเสียงดีใจสุดฤทธิ์  อ๋อ ฝนตกหนักเลย แล้วคาดว่ากว่าจะถึงคงเลยเวลาแล้ว ฮิ ฮิ ฮิ ในที่สุดๆๆๆ…..พวกเราว่าจะไปหาอะไรกินกัน ……สุดท้ายออมมี่ก็จบลงด้วยส้มตำปลาร้า รสแซ่บ ที่ร้านก๊อตซิล่า แล้วก็เดินโชว์พุงซื้อของใช้ต่อที่ซุปเปอร์ชีปกะนังเสาร์อย่างเมามันและลืมความเครียดไปชั่วขณะ ของที่นี่ถูกกว่าในห้างตั้งแยะแถมมีขายตั้งแต่ไม้จิ้มฟันยันมนุษย์อวกาสแน่ะ ถึงว่าทำมพี่เจ๊ะ กะ ใครบางคนชอบๆๆถึงขยันไปเดินจังเลย

ปล. พี่หนิงอุตส่าห์โทรมาถาม ( เพราะโม้ไว้เยอะเลยว่าจะเอาเจงๆแย้วว )

 น้องออมเป็นไงบ้างเล่นโยคะ เพื่อนๆว่าไงบ้าง ….รู้สึกอายพี่หนิงจังเลยค่ะ.. งุงิ… งุงิ…ขอโทษงับพี่หนิง ขอแก้ตัวใหม่วันหลังนะคะ ( เหตุผลของคนขี้เกียจ…) 

Advertisements