ความท้อนี่มันช่างเป็นอุปสรรคตัวสำคัญในการทำงานจังเลย เมื่อวานเป็นวันจันทร์แรกในการทำงานหลังจากที่ออมลาหยุดไป 3 วัน ทั้งที่ออมตั้งใจว่าจะเอางานมาทำในวันหยุด แต่พอกลับบ้าน ได้เจอ พ่อ แม่ น้อง ญาติโกโหติกา ทั้งหลาย ต่อมความขี้เกียจก็เข้ามาเยือนทันทีทันใดเลย ทั้งๆที่ไม่ได้กระตุ้นอะไรมันเลยนะคะ ( อานุภาพมันเกร่งจริงๆเลย เงาดำเนี่ย ) ดังนั้นงานที่อุตส่าห์หอบไปทำที่บ้านแต่ก็ฟาว์ด

พอมาเมื่อวานก็มีทั้งงานเก่าและงานใหม่สุมๆๆ รวมกันจนเต็มไปหมด ทั้งๆที่ไม่พยายามจะดองมันไว้แล้วนะ แต่ก็มีจนได้แหละที่รู้สึกแย่มาก เป็นงานที่พี่มดเค้าให้ออมคิดตัว wording message ( e-news) เพื่อส่งให้พวก Member ทั้งหลายทราบถึงความเคลื่อนไหวของเรา ( พูดยังกะเป็นการต่อสู้เลยนะ ) ซึ่งความจริงงานนี้พี่มดให้ออมทำนานแล้วและก็ย้ำบอกด้วยอีกครั้งก่อนออมจะกลับบ้านแต่ออมก็คิดว่ามันยังไม่ได้เร่งด่วนและ คิดไม่ออกว่าจะออกมาในรูปแบบไหน ก็ไม่ได้ถามให้เคลียล์ เมื่อวานพี่มดได้ส่งงานตัวนี้กลับมาให้ แถมยังบอกว่า

 

พี่ส่งตัวอย่างข้อความสำหรับ e-news มาให้ครับ  บาง promotion ยังไม่ได้ขอ approve นะครับ  ถ้ามีอะไร comment ก็บอกได้ครับ จะได้นำไปคุยกันใน meeting

 

ออมเห็นแล้วรู้สึกผิดและละอายใจจริงๆ  มันก็เลยมาเพิ่มพูนในความท้ออีกเป็น สามเท่าเลยยยยย

ขอโทษนะคะพี่มด และก็ขอบคุณนะคะสำหรับความช่วยเหลือจากใจจริงๆเลยค่ะ

 

นอกจากงานนี้แล้วยังมีงานอะไรอีกมากมายที่ออมยังไม่สามารถทำแยกแยะหรือจัดสรรทำให้สำเร็จได้ แต่ก็พยายามทำทีละอย่างให้เสร็จดีกว่าทำพร้อมกันหลายๆอย่างแล้วไม่ได้เรื่องเลยซักอย่าง แต่ดีนะช่วงนี้ออมได้กำลังใจมาค่อนข้างเยอะทำให้มีแรงฮึดสู้ต่อไป ก็ต้องขอบคุณบรรดากำลังใจดีๆนั้นด้วยนะคะ คนเราจะรู้ว่าใครที่เป็นห่วงเรา หรือรักเราก็ตอนที่เราลำบากนี่แหละคะ เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งเลย

กลับมาถึงห้องตั้งใจว่าจะเตรียมงานสำหรับการประชุม Marketing  ในวันพุธนี้ แต่ก็เหมือนวันนี้รับอะไรๆมาเยอะแล้ว เลยพาลให้ปวดหัว (ขี้เกียจหรือเปล่าไม่รู้) ก็เลยอาบน้ำ แล้วก็จะนอนเอาแรงเพื่อมาฟิตใหม่ในวันรุ่งขึ้น

 

เมื่อคืนออมบ่นว่าไม่ค่อยได้มีโอกาสไปทำบุญเลย( ทั้งๆที่ปกติเป็นคนชอบทำบุญ ทำทานเป็นสมการของไม้ใกล้ฝั่งน่ะ แหะๆๆๆ ..)  มีใครบางคนบอกออมว่า นู๋สามารถทำบุญเองได้ที่บ้าน และก็ทำได้ทุกๆวันเลยน๊า…..โหย แบบนี้มีด้วยเหรอ….ทำยังไงอ่ะ…. อย่างแรกนู๋ต้องหาแก้วมาซักใบ วางไว้ข้างๆหิ้งพระ หรือ ที่สูง งงงงงง….. แล้วก็ตั้งใจอธิฐานว่าเงินที่นู๋หยอดลงไปในนี้นู๋ตั้งใจจะเก็บไว้ไปทำบุญ จะมากหรือน้อยก็ไม่เป็นไร เมื่อมีโอกาสได้ไปทำบุญก็เอาเงินที่นู๋หยอดทุกวันนี่แหละไปแค่นี้นู๋ก็ได้ทำบุญทุกๆวันแล้วนะ……..โหยยยย คิดได้ไงเนี่ย…..ทึ่งมากๆเลย ….และแล้วออมก็ปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัดด้วยการประเดิมทำบุญไป 9 บาท เพื่อความก้าวหน้าในชีวิต ……รู้สึกดีขึ้นเยอะๆจริงๆเลยค่ะ ขอให้อานิสงค์นี้กลับไปให้กับคนที่เอาเรื่องราวดีๆมาแบ่งปันให้ออมด้วยนะคะ ว่าแต่เพื่อนๆเหอะทำบุญกันหรือยังคะ เอาเคล็ดลับนี้ไปทำได้นะ ออมไม่สงวน…..จริงๆ

 

Advertisements