เวลาที่เรามีความสุขมักจะผ่านไปอย่างรวดเร็วเสมอ..เหลือเวลาอีกไม่กี่ชั่วโมงออมก็ต้องจากอกพ่อ อกแม่…เว่อร์ซะ..อีกแล้ว ใจหายจังเลย คงอดที่จะไม่ร้องไห้ไม่ได้…หลังจากที่ออมได้ตัดสินใจเลือกอะไรบางอย่างไปแล้ว..ขอบคุณพ่อ กับ แม่ อีกครั้งนะคะ ที่เข้าใจออม..ทุกสิ่งทุกอย่างที่ออมทำก็เพื่ออนาคดอันน้อยๆของออมเองจ๊ะ

คราวนี้พ่อแข็งแรงขึ้นเยอะ มานึกถึงเมื่อวันก่อนที่เฉียดนาทีวิกฤติมาแล้วก็อยากขอบคุณช่วงเวลานั้นนะ..คนเรามักจะเห็นค่าของสิ่งนั้นๆเมื่อสายไปแล้ว ถึงแม้ว่าออมจะไม่ค่อยมีโอกาสได้ดูแลพ่อ กับ แม่อย่างใกล้ชิด แต่ก็รักสุดหัวใจเลย ช่วงนั้นได้ทำหน้าที่ลูกที่ดี…ภูมิใจมั่กๆๆ เลย รู้สึกว่าเกิดมามีค่าที่สุดก็คราวนี้แหละค่ะ และขอบคุณ สุโข สปา และเพื่อนๆ พี่ๆ ทุกคนในองค์กรนี้ด้วยค่ะ …ซาบซึ้งจริงๆนะคะที่ให้โอกาส

มาบ้านคราวนี้ ได้กินอาหารเกือบจะทุกอย่างที่โปรดปราน..เพราะแม่กลัวออมผอมก็เลยขุนเป็นการใหญ่…ก็เลยไม่ค่อยอยากขัดแก ไปเที่ยวลาวมาแล้ว เศรษฐกิจของเค้ากำลังพัฒนา แต่การค้าขายเค้าก็ค่อนข้างจะฉลาด…แกมโกงด้วย จากที่เห็นมีการยัดไส้ข้างในด้วย…ไม่ใช่ยาเสพติดนะคะ…แต่ก็นั่นแหละพี่ไทยเราเองก็ใช่ย่อย…เอาเป็นว่าทันเกมส์กันแหละนะ เห็นคนลาวอย่าคิดนะ ว่าใสๆจะซื่อๆ ขอค้านเลยค่ะ

ไม่ได้ไปหาหมาตัวใหม่ให้พ่อกับแม่อย่างที่ต้องการเลย…นึกถึงหมาของคุณ Sergery เลยนะ ถ้าเอาขึ้นเครื่องได้สงสัยป่านนี้คงจะนอนดมกลิ่นโคนไปแย้ว…โชคดีของหมามันด้วยค่ะ…แหะๆๆๆ

ตั้งใจไว้ว่าจะกลับบ้านอีก แล้วก็จะอยู่กับพ่อ กะแม่ให้นานๆ เพื่อนๆที่อยู่กับพ่อ และแม่ทุกๆวันละคะ อย่าลืมที่จะแสดงความรักต่อท่านเลยนะคะ