ติ๊ก ต่อกๆ ….เหลือเวลาอีกไม่กี่ชั่วโมง ก็จะได้กลับบ้านแล้ว ตอนนี้ใจออมอยู่ที่นู่นแล้วแหละ คิดถึงพ่อ กับ แม่ จังเลย จะกลับไปนอนกอดๆๆ พ่อกับแม่ให้หายชื่นใจเลย คิดถึงรสกับข้าวฝีมือของแม่แล้ว หิวอย่างห้ามใจไม่ได้แน่ๆเลย ไม่รู้ว่าตอนนี้ ที่บ้านมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้าง รู้แค่ว่าเจ้า ทอง หมาสุดที่รักของออม ที่เลี้ยงมันมากว่าสิบปี โดนรถชนตาย เมื่อต้น เมษา ปีนี้ ก่อนที่ออมจะกลับบ้านไม่กี่วัน ทำให้บรรยากาศในบ้านหดหู่และเงียบเหงาอย่างวังเวงทีเดียว

 หลังเจ้าทองตาย ไม่นาน โอมก็เอา เจ้าไข่เจียวมาเลี้ยง ธรรมดาทุกคนก็จะทุ่มความสนใจให้มัน ก็เพราะมันใหม่และซิงอยู่นี่ค่ะ แต่ออมกลับไม่ได้มองอย่างนั้น ออมกลับ สงสารเจ้าแพนด้า หมาอีกตัวจังเลย หลังจากกลับมาภูเก็ตไม่นาน เจ้าแพนด้า  หมาที่ออมยอมรับเลยว่าไม่ค่อยจะรักมันเท่าไหร่ ก็ตาย เห็นแม่บอกว่ามันนอนตายในบ้านนั้นเลย สงสารมันจัง อาจจะเป็นเพราะมีเจ้าทองอยู่แล้วมั้ง อีกอย่างตอนนั้นตาเป็นคนเอาเจ้าแพนด้า มาให้ มันยังเป็นกะทิอยู่เลย ออมแทบจะไม่อยากเลี้ยงเลย แต่ด้วยความสงสารก็เลยเลี้ยง แต่เหมือนมันจะรู้ตัวแหละ มันเลยค่อนข้างจะสงบเสงี่ยม อยู่อย่างเจียมตัว ยังกะเมียน้อยในหนังยังไงยังงั้นเลยค่ะ อย่างว่าแหละ อะไรก็ตามที่ได้ใกล้ชิดด้วยกัน ก็จะก่อเกิดความผูกพันโดยที่เราอาจจะไม่รู้ตัว ทำเอาแม่กับพ่อ กินข้าวไม่ค่อยลงไปหลายวันทีเดียว  ยาย บอกว่าปีนี้ดวงแม่แย่มากๆ หมาที่แม่เลี้ยงเปรียบเสมือนลูกนั้น มันรักแม่มากเลยรับแทนแม่ไปเลย ขอบคุณมากๆนะ เจ้าทอง เจ้าแพนด้า เจ้าไข่เจียว จะทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้บ่อยๆ กลับไปคราวนี้กะว่าจะไปหาหมาซักตัวไว้ให้พ่อ กับ แม่ เป็นตัวแทนหน่อย

Advertisements