รักกันไว้เถิ เราเกิด ร่วมแดนไทย….วันนี้มาอารมณ์ประมาณนี้ค่ะ อยากให้เพื่อนทุกๆ คนรักและสามัคคีกันไว้ …

สามัคคีคือพลังค่ะ ….

 

ทุกๆองค์กรที่มีการทำงนร่วมกันหลายๆคนไม่มีที่ไหนหรอกที่จะรักและสามัคคีกัน หมด อย่างน้อยหนึ่งในนั้นอาจจะมีซัก 2-3 คน เพราะมีหลายคน ก็หลายพ่อ พันความคิด หลายสาเหตุ เหตุผลใครเหตุผลมัน

 

ความคิดไม่ตรงกัน

 

การทำงานร่วมกันก็ต้องมีถกเถียงบ้างเพื่อให้ได้ข้อสรุปที่สร้างสรรค์และตรงวัตถุประสงค์ที่องค์กรตั้งไว้ ทุกๆคนไม่ชอบคนที่จะมีใครมาต่อต้านความคิดเราหรอกค่ะ จำเอาไว้เสมอว่าเพื่องานๆๆ อย่าเอา อคติส่วนตัวลงไปใส่กับงานเลยค่ะ

 

ไม่รับฟังความคิดเห็นของคนอื่น

 

หรือเหมือนจะรับฟังแต่แย้ง อยู่ในใจ ถ้าหากว่าเป็นไปได้จงหาโอกาสที่จะพูดคุยกับเค้าซะ ให้ผลัดเป็นกระจกให้กัน เพื่อที่จะได้ปรับตัว และทำงานด้วยกันอย่างมีความสุข

 

การจัดการไม่ดี

 

ตอนนี้ไม่ได้เกิดจากตัวเราแล้ว แต่เกิดจาก องค์กร เอง หากไม่มีกระบวนการจัดการที่ดี ก็จะทำให้เราแตกแถว หรือขัดใจกันก็ได้ การเปลี่ยนแปลงอะไรก็ตามหากค่อยๆทำ ค่อยๆปฏิบัติ อย่าพยายามทำเหมือนหักดิบ เกินไป ออมเชื่อว่าทุกๆอย่างทุกๆคนหากเราใช้การประนีประนอม ทุกคนจะเปิดใจรับได้ มากกว่าบังคับ หรือ ชิงดี ชิงเด่นนะ

 

ไม่ถูกชะตา หมั่นไส้

 

อาจจะมีบ้าง ประมาณว่าเจอกันครั้งแรกก็ สัญชาตญาณจะเริ่มส่งสัญณาณมาบอกว่าคนนี้ไม่น่าคบ นั่นก็แสดงว่าเราตัดสินเค้าแค่ภายนอก จริงๆแล้วเค้าอาจจะเป็นคนดีก็เป็นไปได้นะคะ ดูคนต้องดูไปนานๆค่ะ หรืออาจจะเป็นเพราะเรามั่นใจมากเกินไป (ด้วยว่าเราสวย เก่ง ฉลาด ) อาจจะทำให้คนอื่นอิจฉาเราได้ บางทีการเด่นเกินหน้าเกินตาคนอื่นเค้าก็อิจฉา ดังนั้นเพลาๆลงบ้างก็ได้นะคะ ให้โอกาสคนอื่นเค้าได้แสดงฝีมือ และได้แจ้งเกิดบ้างเหอะ  หรือเน้นการทำงานเป็นกลุ่มดีกว่านะคะ

 

พยายามเป็นมิตรกับทุกๆคน ยิ้มแย้มแจ่มใสไว้เสมอ

 

อ่อนน้อม อย่าคิดว่าตัวเองเก่ง และถูกต้องตลอด

มีน้ำใจช่วยเหลือเพื่อนร่วมงาน มากเท่าที่จะทำได้

อย่าแบ่งพรรคแบ่งพวก

เมื่อไม่ชอบหน้าใครอย่าหาแนวร่วม

รู้จักให้อภัยบ้าง

Advertisements