คนเก่งจริง ไม่เรื่องมาก คนฉลาดจริงไม่มากเรื่อง
โดย วินทร์ เลียววาริณ.
วันแรกที่เข้าเรียนในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย
ผมพบเรื่องอัศจรรย์อย่างหนึ่ง เมื่อรุ่นพี่บางคนบอกว่า การอดนอนเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการ เรียนในคณะนี้
วันสุดท้ายในคณะนี้ ผมพบว่า ตั้งแต่เรียนมาห้าปี ไม่เคยต้องอดนอนเลย ยกเว้นเมื่อต้องทำ งานกลุ่ม
ทั้งนี้มิใช่เพราะผมทำงานเร็วกว่าคน อื่น … แต่เพราะผมไม่เชื่อในทัศนคติ นั้น จึงพยายามพิสูจน์ว่ามันไม่ จริง และพบว่าการวางแผนที่ดีแก้ปัญหา ได้ทั้งหมด
แม้แต่การสร้างสรรค์งานศิลปะ..ที่น่า ขันก็คือ น้อยคนที่อดนอนได้คะแนนดีผมเป็น มนุษย์เงินเดือนมานานร่วมสามสิบปี.. ห้าปีในนั้นผมทำงานในต่าง ประเทศ .. เมื่อกลับมาเมืองไทย ผมพบเรื่อง อัศจรรย์อีกเรื่องหนึ่ง นั่นคือหลายคนมองการก้าว เท้าออกจากสำนักงานตรงเวลา
’ เป็นเรื่องประหลาดที่สุดในโลก ‘
ผมรู้ความ จริงภายหลังว่า … คนจำนวนมากไม่ยอมออกจากสำนัก งานตรงเวลาเพื่อแสดงให้เจ้านายเห็น ว่า ตนเองขยันขันแข็ง ยิ่งอยู่ดึก ยิ่งเป็นพนักงาน ตัวอย่าง เสียสละเพื่อ องค์กร น่ายกย่องชม เชย บ่อยครั้งมีผลถึงการได้รับโบนัสตอนท้าย ปี..เนื่องจากเจ้านายมักเห็นหน้าเห็น ตาใครคนนั้น หลังเวลาเลิกงานแล้วเสมอ หาก ไม่เคยทำงานในต่างประเทศมาก่อน ผมอาจเข้าร่วมวง ไพบูลย์
‘ มาสายกลับ ดึก ‘
ด้วย แต่หลายปีในชีวิตการทำงานใน ประเทศที่มีประสิทธิภาพในการจัดการที่สุด..ทำให้เห็นค่าเวลาทุกนาทีใน ชีวิต ผมกลับมองว่า คนที่อยู่ดึกเป็นประจำคือพวกไร้ ประสิทธิภาพ ไม่สามารถทำงานให้เสร็จทันเวลา ….จึง ต้องอยู่ดึก ยิ่งทำงานมากชั่วโมงยิ่งแสดงถึงการทำงาน โดยไม่มีการวางแผน ไม่มองภาพรวม ลองคิดดูการ อยู่ดึกเพื่อทำงานพิเศษหนึ่งคืนหมายถึง ค่าไฟฟ้าที่เพิ่มขึ้น เครื่องปรับอากาศทำงานมากขึ้น ค่า ทะนุบำรุงสูงขึ้น ผลกระทบต่อคนทำงานคือพักผ่อนน้อยกว่าที่ ควรเป็น ยิ่งอยู่ดึก ประสิทธิภาพของงานในวันถัดไป ยิ่งตกต่ำลง … มือกระบี่ชั้นหนึ่งในแผ่นดินมองท่วงทีของศัตรูอย่าง ระวัง ตวัดกระบี่ในมือเพียงฉับเดียว ก็เข่นฆ่าฝ่ายตรงข้าม มือกระบี่ชั้นรองต้องประกระบี่ดังโคร้งเคร้งนานนับ ชั่วโมง ราวกับอยากบอกโลกว่า ….ข้าก็ใช้กระบี่นะโว้ย โลก รับรู้ แต่คมกระบี่ก็บิ่น ต้องเสียเวลาลับกระบี่อีกหลายวัน … งานดีอย่างเดียวไม่พอ ต้องตรงเวลา ด้วย งานดีไม่มีทางเกิดขึ้นตามยถากรรม ….หรืออารมณ์ขึ้น ลง ไปจนถึงความหนาแน่นรัดกุมของ กฎเกณฑ์ ‘ ตอกบัตร ‘ ปริมาณเวลาในการทำงานชิ้น หนึ่ง ไม่ได้เป็นสัดส่วนกับคุณภาพของผล งานเสมอไป บ่อยครั้งเป็นปฏิภาคกัน ….หลาย ครั้งงานที่ให้เวลาน้อย กลับออกมาดีกว่างานที่ให้เวลา มาก
‘ คนเก่งจริงไม่เรื่องมาก คนฉลาดจริงไม่มาก เรื่อง
ทำงานเสร็จแล้วก็เลิก! ไม่ต้องรอเทวดาบน สวรรค์วิมานมารับรู้ ‘
เพราะถึงเวลานั้นเทวดาก็กลับบ้านไป นาน แล้ว..
